Ne duruyoruz, hadi gel o eğitimi de yapalım!
Ne kadar güzel yazmışsın yalnız. Aynen şöyle okudum bak: “Wow, evet, evet, haklı, wow, gerçekten!”
Sen de bana farkındalık sağladın yorumunla, çok teşekkür ederim kuzum.
Yalnız ben ne kadar güzel sohbet ettiğimizi unutmuyorum o zorlukla uçağa yetiştiğin eğitimde. İkincisinde de, benim gözlerim theta deneyimiyle parlıyordu! Bıcır bıcır yine konuşmuştuk tüm gün. Bak hepsi bir planın parçasıymış.
Seni çok özledim. Özlemle sarılıyorum…

Umarım bir gün kitabını da okuruz kuzum. Ancak şahsi görüşüm tırtılın düşünde yaptığın şey kitap yazmaktan çok daha öte ve zor; herhangi bir filtreden geçirmeden, editör onayı almadan kendini açıyorsun çünkü ve biz “şu anda” senin her şeyine ortak oluyoruz, emin ol bu inanlımaz bir keyif veriyor. Yaşayan bir bloğun var, film önerileri, kitap önerileri, rüyalar, enerjiler… Bunlar tırtılda bir kimlik oluşturuyor ve okuyucu; her yeni gün yaratımlarını dinliyor, kendini geliştirmeni izliyor, yeni ve gerçek hikayelerinle ufkunu biraz daha genişletiyor. Bridget Jones olmasa da “ki bence iyi ki değil” 🙂 günlük olduğu için çokça samimisin ve okuyucu ile her daim iletişim halindesin.

Ben ise; kesinlikle “SEN” den almam gerekenler varmış, doğru bir zamanmış. Şimdi mutfağa gitmeye bile üşenirken senin yanına atlaya zıplaya gelmemde mantıktan öte bir sebep olduğunu düşünüyorum. Ben; seninle tanışmalıymışım; belki de ruhum şeker hamurundan çiçekler eğitimini dünyaya geliş amacıma ulaşma yolunda hatırlatıcı olarak sokmuştur hayatıma… Senden istediğim ilk kurstu şekerden çiçekler hatırlıyor musun; o eğitim yerine iki farklı pasta eğitimi ve koca bir dikey boyut farkındalığı aldım ancak hala şekerden çiçek eğitimi almadım 🙂 Evet, evet kesinlikle hatırlatıcıydı,.. :I

Beni etkileyen yorumunuz için çok teşekkür ederim. ❤️
Eminim sadece başlangıçta bir yol göstericiye ihtiyacınız vardı, sonrası o yolda akar gelir…

Yalnız ben havada aşk kokusu alıyorum Kontesciğim 🙂 Amsterdam’a beni davet etmenden anlamıştım 🙂
Şaka şaka, çok seviyorum seni. Bak gör bir yıl sonra ne çok iyi ki diyeceğiz hayatta. Tamtamtatamtam! O kurs sadece gelecek günler için bizi yan yana getirmek içinmiş Niğde’de. Yaşayalım ve görelim!

Çok teşekkür ederim Seda’cım, aslında bazen birilerinin hatırlamasına vesile olmak bu biraz. Hiç unutmadığımız bir bilince eriştiğimizde dünya bambaşka bir yer olur belki MS2150’deki gibi 🙂
Sevgiler…

Kendimi Bridget Jones’un günlüğü gibi hissediyorum bazen, samimiyet aynı ama loserlık yok aksine dimdik durmak var ve bir de erkekler konusu yerine dört nala koşan bir psişik olarak yazıyorum. Bak gör, kesin bu da moda olur birkaç yıla 🙂
Yalnız seninkisi hakikaten çılgınlıktı, Atatürk’e inip Tuzla’ya şehirlerarası otobüsle gelmek… Benim için hala senden çılgını deneyimlenmedi bak 🙂 Hatta bazen birileri gelmek konusunda zor falan derse eskiden haklı derdim, şimdi istese gelir aslında, bilgiyi isteyen geliyor diyerek olaya bambaşka açıdan bakıyorum sayende 🙂
İyi ki <3